Het effect van de procesfactor van de dubbele rand van de glasmachine

Mechanisch slijpen van glas is het aanbrengen van schuurmiddel in de wielen, druk en relatieve beweging van het glasoppervlak, waardoor het glas ongelijkmatig slijpt, wat resulteert in een harig oppervlak. Meestal worden grove schuurmiddelen, een hoge slijpsnelheid, een grover woloppervlak en talrijke schuurmiddelen gebruikt. Meestal heeft het glasoppervlak een verzonken laag na het eerste grove slijpen, gevolgd door een microscheurlaag, zodat het glasoppervlak astigmatisch en ondoorzichtig is; de verzonken laag en de scheurlaag moeten worden weggegooid om helder glas te verkrijgen.

1. Schurende eigenschappen van diamantschijven:

Schuureigenschappen en deeltjesgrootte van de schuurhardheid, doorgaans goede maalefficiëntie. Carborundum en carborundum presteren beter dan kwartszand wat betreft schuurefficiëntie. De hardheid van het schuurmiddel zorgt er echter voor dat het glasoppervlak een concave diepte heeft. Als gevolg hiervan diamantschijven met grotere slijpdeeltjes hebben een hoger rendement maar een lagere kwaliteit. Meervoudig slijpen, aanvankelijk met schuurmiddelen met grote deeltjes, is hiervoor de ideale methode, waarbij het glas snel de juiste vorm krijgt en het oppervlak glad wordt. Bereik ten slotte de polijstcriteria van de oppervlaktekwaliteit na het slijpen met fijne diamantslijpschijven.

2.Nobler Glass-herinnering:

Voor het suspenderen van vloeistof uit water wordt gebruik gemaakt van de concentratie schuursuspensies en de hoeveelheid schuurmateriaal. Het water verspreidde het schuurmiddel niet alleen gelijkmatig over het werkoppervlak, maar verwijderde ook het schuurafval, waardoor de hitte die door wrijving werd geproduceerd werd verminderd en de hydrolyse van het glasoppervlak werd bevorderd, wat resulteerde in de vorming van een silicagelcoating. Als gevolg hiervan heeft de hoeveelheid water die wordt toegevoegd aan de maalefficiëntie invloed. Om de vloeistof-vaste stofverhouding van de suspensievloeistof te berekenen om de concentratie van de suspensie aan te tonen, heeft een verscheidenheid aan deeltjesgroottes van het schuurmiddel doorgaans de meest geschikte concentratie, te groot of te klein, die allemaal de maalefficiëntie beïnvloeden.

De schuurmiddelconcentratie is onvoldoende, maar veroorzaakt ook een litteken op het glasoppervlak. De slijpefficiëntie neemt toe met de hoeveelheid gebruikt schuurmateriaal, maar slechts tot op zekere hoogte. Naarmate de hoeveelheid gebruikt schuurmiddel toeneemt, vertraagt ​​of stopt de snelheid waarmee de efficiëntie toeneemt. Hierdoor heeft elk schuurmiddel een unieke voedingshoeveelheid.

De maalefficiëntie is evenredig met de rotatiesnelheid en druk van de slijpschijf. Hoe hoger de rotatiesnelheid, hoe meer schuurmiddel er wordt weggegooid, de druk stijgt en de slijtage van het schuurmiddel neemt dramatisch toe. Als gevolg hiervan moet het goed worden verbeterd; anders zal niet alleen de efficiëntie niet verbeteren, maar zullen er ook littekens en andere defecten verschijnen.

De materiaalhardheid van diamantslijpschijven kan de schuurefficiëntie verbeteren. Het maalrendement van gietijzer bedraagt ​​0,6 voor non-ferrometalen en slechts 0,2 voor kunststof. Diamantslijpschijven met een hoge hardheid vergroten echter de concave diepte van het slijpoppervlak. De lagere hardheid van de kunststofplaat kan de doorzakdiepte van het glas met 30% verminderen in vergelijking met gietijzer.